سیصد روز پر از خوشبختی

سلام به قول مادر جون گل بی خار من

10 ماه پر از خوشبختی از روزی که به دنیا اومدی می گذره و من و بابا محمد هر روز شاهد بزرگتر شده و شیرینتر شدن تو کوچولوی دوست داشتنی هستیم

یعنی میشه من و بابا محمد زنده باشیم و .................

فرناز ساداتم الان دیگه می تونی کنار مبل یا تخت به راحتی راه بری , حتی سعی می کنی بالا هم بری !!!!

وقتی بهت می گم عزیزی تو هم می گی زیزی

نسبت به من و بابا محمد خیلی ابراز احساسات می کنی , مرتب میای بوس می کنی فدات شم

در در رو خیلی خوب می شناسی وقتی بهت می گم بریم دردر به سمت در خونه نگاه می کنی و وقتی هم می ریم بیرون ساکتی و اطرافو با دقت نگاه می کنی

بای بای هم می کنی با هر دو دست , خیلی بامزه

یه سورپرایز :

کچل شدی  به خاطر اینکه موهات خیلی آفتاب مهتاب بود بابا محمد همه رو زد تا یکدست بشه خیلی با نمک شدی

توجهت به تلویزیون بیشتر شده

اینجا باغ گلشنه , به مناسبت هفته سالمند یک گردهمایی داشتیم که تو رو هم با خودم بردم

بله میکروفونو هم به عمه جون نمی دادی می خواستی حرف بزنی ( من و عمه منصوره جون همکاریم آخه )

روز عید غدیر دعوت مادر جون رفتیم بیرون

سلام خانم دکتر منو معاینه می کنی

اینم خوابیدنای عجیب غریبت نانازی

و قشنگترین صحنه ای که از تو و بابایی گرفتم

به امید پاینده بودن خوشبختیمون ...........